تبلیغات
 همه چیز هست ، بگرد پیدا میشه - پروین اعتصامی
parvin etesami

پروین اعتصامی که نام اصلی او “رخشنده ” است در بیست و پنجم اسفند 1285 هجری شمسی در تبریز متولد شد، در کودکی با خانواده اش به تهران آمد. پدرش که مردی بزرگ بود در زندگی او نقش مهمی داشت، و هنگامیکه متوجه استعداد دخترش شد، به پروین در زمینه سرایش شعر کمک کرد.

پدر پروین یوسف اعتصامی معروف به اعتصام الملک از نویسندگان و دانشمندان بنام ایران بود. وی اولین “چاپخانه” را در تبریز بنا کرد، مدتی هم نماینده مجلس بود. اعتصام الملک مدیر مجله بنام “بهار” بود که اولین اشعار پروین در همین مجله منتشر شد، ثمره ازدواج اعتصام الملک، چهار پسر و یک دختر است.

پروین از کودکی با مطالعه آشنا شد. خانواده او اهل مطالعه بود و وی مطالب علمی و فرهنگی به ویژه ادبی را از لابه لای گفت و گوهای آنان درمی یافت در یازده سالگی به دیوان اشعار فردوسی، نظامی، مولوی، ناصرخسرو، منوچهری، انوری، فرخی که همه از شاعران بزرگ و نام آور زبان فارسی به شمار می آیند، آشنا بود و از همان کودکی پدرش در زمینه وزن و شیوه های یادگیری آن با او تمرین می کرد.

Etesami

به همین دلیل پروین از سنین پایین شروع به گفتن شعر کرد، شعر هایی که با وجد سادگی بسیار پخته و ارزشمند بودند شعر ” ای مرغک ” او در  12 سالگی سروده شده است:

ای مُرغک خُرد ، ز آشیانه

پرواز کن و پریدن آموز

تا کی حرکات کودکانه؟

در باغ و چمن چمیدن آموز

رام تو نمی شود زمانه

رام از چه شدی ؟ رمیدن آموز

مندیش که دام هست یا نه

بر مردم چشم ، دیدن آموز

شو روز به فکر آب و دانه

هنگام شب آرمیدن آموز

محورهای اصلی اشعار پروین

اشعار این بانوی هنرمند در بیشتر مواقع حول محورهای اخلاقی و داستانک های عبرت آموز می چرخد. پروین اعتصامی در اشعارش به زیبایی داستان را با واقعیت می آمیزد و در غالب های هم وزن و هم آهنگ برای علاقمندان به رشته ی تحریر در می آورد.

البته پروین تنها شاعر قدرتمند زن این سرزمین نیست ولی با وجود سن بسیار کم، قدرت و گیرایی اشعارش قابل تامل است، این شاعر در سالهایی که تازه کشف حجاب اتفاق افتاده بود همراه با شعرای معروف دیگر آن دوره به حمایت از آن اتفاق پرداخت ولی خیلی زود وقتی که به ماهیت اصلی این اقدام پی برد خودش را از حواشی این حرکت سیاسی که به اسم  آزادی زنان تبلیغ می شد، بیرون کشید و به همان شیوه و روش قبلی برگشت و باز ازعبرت های زندگی و اخلاق سرود….

البته ناگفته نماند که پروین در زمانه ی خودش به خاطر یک سری روشن فکران آن دوره نادیده گرفته می شد، چرا که افکاری که او با اشعارش سعی در تبلیغ آن را داشت خیلی به مزاق همه خوش نمی آمد ولی پروین بدور از نظرات و حاشیه ها تنها به کار خودش مشغول بود گویا می دانست که فرصت زیادی برای از دست دادن ندارد…..

اخلاق و نجابت از خلقیات پروین بود

یکی از دوستان پروین که سال ها با او ارتباط داشت، درباره او گفته است: پروین، پاک طینت، پاک عقیده، پاکدامن، خوش خو و خوش رفتار، نسبت به دوستان خود مهربان، در مقام دوستی فروتن و در راه حقیقت و محبت پایدار بود. کمتر حرف می زد و بیشتر فکر می کرد، در معاشرت، سادگی و متانت و حیا را از دست نمی داد. هیچ وقت از فضایل ادبی و اخلاقی خودش سخن نمی گفت.

پیش از ازدواج پروین، پدرش با چاپ مجموعه اشعار او مخالف بود و این کار را با توجه به اوضاع و فرهنگ آن روزگار، درست نمی دانست. او فکر می کرد که دیگران ممکن است چاپ شدن اشعار یک دوشیزه را، راهی برای یافتن شوهر به حساب آورند!

اما پس از ازدواج پروین و جدائی او از شوهرش، به این کار رضایت داد. نخستین مجموعه شعر پروین، حاوی اشعاری بود که او تا پیش از 30 سالگی سروده بود و بیش از صد و پنجاه قصیده، قطعه، غزل و مثنوی را شامل می شد.

مردم استقبال فراوانی از اشعار او کردند، به گونه ای که دیوان او در مدتی کوتاه پس از چاپ، دست به دست میان مردم می چرخید و بسیاری باور نمی کردند که آنها را یک زن سروده است، استادان معروف آن زمان، مانند دهخدا و علامهء قزوینی، هر کدام مقاله هایی درباره اشعار او نوشتند و شعر و هنرش را ستودند.

در پایان شاید گفتن این مورد خالی از لطف نباشد که پروین مدتی کتابدار کتابخانه دانشسرای عالی تهران (دانشگاه تربیت معلم کنونی) بود . کتابداری ساکت و محجوب که بسیاری از مراجعه کنندگان به کتابخانه نمی دانستند او همان شاعر بزرگ است که بدون خود نمایی در حال خدمت به آنهاست….

سرانجام این بانوی هنرمند در سی پنجمین سال زندگی خود در اثر بیماری چشم از جهان فرو بست و اشعار ارزشمندش را به عنوان یادگار برای علاقمندانش به جا گذاشت.

شعری که بعدا در وسایلش پیدا کردند و به گفته ی نزدیکانش برای سنگ قبرش نوشته شده بود نشان دهنده ی اعتقادات و روح بزرگ این هنرمند است پیکر پاک او را در آرامگاه خانوادگی اش در شهر قم و کنار مزار پدرش در جوار خانم حضرت معصومه (س) به خاک سپردند و روی سنگ قبرش نوشتند:

این که خاک سیهش بالین است                       اختر چرخ ادب پروین است

                  گر چه جز تلخی از ایام ندید                          هر چه خواهی سخنش شیرین است

     صاحب آن همه گفتار امروز                           سائل فاتحه و یاسین است

                آدمی هر چه توانگر باشد                             چون بدین نقطه رسد مسکین است




طبقه بندی: دانستنی ها، 
تاریخ : یکشنبه 30 شهریور 1393 | 04:08 ب.ظ | نویسنده : ali dida | نظرات

  • بک لینک فا | خرید بک لینک | بک لینک